( 8 ) بنده‌اى كه گناهانش بزرگ ورو به فزونى است وروزگارش به أو پشت كرده واز أو بر گشته است . سرانجام ببيند زمان كار گذشته وعمر به پايان رسيده ويقين كند كه در برابر تو چاره‌اى ندارد وگريزگاهى برايش نيست ، به وسيلهء توبه به تو رو آورد وتوبه را براي تو خالص كند ، آنگاه با دلى پاك وپاكيزه به سوى تو بر خيزد وبا صداى تغيير يافته به آرامى تو را بخواند . ( 9 ) در حالي كه براي تو تواضع كرده وسر فرود آورده ، وسر به زير افكنده وكج شده وترس پاهايش را به لرزه انداخته وأشك چهره‌اش را فرا گرفته است ، ترا چنين مىخواند : اى مهربانترين مهربانان واى بخشنده‌ترين كه رحمت‌جويان همواره رو به سوى أو دارند . واى مهربانترين كسى كه آمرزش خواهان گرد أو در طوافند . واى آنكه بخشش أو از كيفرش بيشتر است . واى آنكه خشنودى أو از خشمش افزونتر است . ( 10 ) واى آنكه با گذشت نيك خويش ، سزاوار حمد وثناى آفريدگان گرديده ، واى آنكه بندگانش را به پذيرفتن توبه عادت داده ، واى آنكه گناه وتباهى بندگان را با توبه اصلاح كرده واى آنكه با كار اندك ايشان خشنود گشته ، واى آنكه كار اندك بندگان را پاداش فراوان داده ، واى آنكه أجابت دعاى ايشان را ضمانت كرده ، واى آنكه از روى احسان خويش وعدهء پاداش نيك به بندگان را داده . ( 11 ) من گناهكارتر از آنكه معصيت تو كرده وأو را آمرزيده‌اى نيستم ، ونكوهيده‌تر از كسى كه به پيشگاه تو عذر تقصير آورده وعذرش را پذيرفته‌اى نيستم ، وستمكارتر از كسى كه به درگاه تو توبه كرده وبه سوى أو بازگشتى ، نيستم . ( 12 ) در اين مقام كه هستم به سوى تو باز مىگردم وتوبه مىكنم ، وتوبهء كسى كه از كرده‌هاى خود پشيمان است ، واز اندوخته‌هاى خود بيمناك است واز آنچه در آن گرفتار شده شرمنده است . ( 13 ) مىداند كه بخشش گناه بزرگ براي تو كار سنگينى نيست وگذشت از معصيت فراوان بر تو دشوار نيست ، وتحمّل جنايات زشت بر تو گران نمىباشد ، ومحبوبترين بندگان در پيشگاه تو كسى است كه بر تو سركشى نكند واز اصرار ( بر گناه ) اجتناب ورزد ، وهمواره طلب آمرزش كند . ( 14 ) من در پيشگاه تو از سركشى بيزارى مىجويم واز اينكه ( در گناه وسركشى ) اصرار كنم به تو پناه مىبرم ، وبه خاطر كوتاهى وقصورى كه روا داشتم از تو آمرزش مىخواهم ، وبر كارهايى ( عبادات وطاعات ) كه از انجام آن ناتوانم از تو يارى مىطلبم .